|
Anabolizm bia?ek jest podstawowym mechanizmem, kszta?tuj?cym zdolno?ci wysi?kowe. Najwi?kszym wp?ywem na ten mechanizm odznaczaj? si? hormony anaboliczne. Jednak tych nie mo?na wykorzystywa? do poprawiania zdolno?ci wysi?kowych, gdy? jest to prawnie zakazane i szkodliwe dla zdrowia. Podane z zewn?trz anaboliki podnosz? poziom hormon?w ponad warto?ci fizjologiczne, a wtedy te kumuluj? niepo??dane efekty dzia?ania. Jaki? czas temu zaobserwowano, ?e pewne, naturalne sk?adniki aktywne zi?? i pokarm?w posiadaj? zdolno?? stymulowania wytwarzania i uwalniania hormon?w anabolicznych. Kiedy okaza?o si?, ?e w efekcie takiej stymulacji poziom hormon?w wzrasta, ale utrzymuj?c si? w g?rnych granicach warto?ci fizjologicznych, nie szkodzi zdrowiu, tylko je wspomaga, rozpocz?to intensywne badania podobnych substancji. Jednym z hormon?w anabolicznych, kt?rego relacje z jego naturalnymi aktywatorami badano szczeg?lnie wnikliwie, by?a insulina. Mechanizm anabolicznego dzia?ania insuliny polega g??wnie na tym, ?e hormon ten transportuje do kom?rek mi??niowych aminokwasy, b?d?ce sk?adnikami bia?ek oraz kreatyn?, pozostaj?c? najwa?niejszym kontrolerem anabolicznym na poziomie molekularnym. W sporcie, aktywatory insuliny zyska?y popularno?? szczeg?lnie z uwagi na ten drugi efekt, gdy? w znacz?cy spos?b poprawiaj? efektywno?? suplementacji kreatynowej. Istniej? przynajmniej trzy mechanizmy, poprzez kt?re pewne substancje pokarmowe mog? wp?ywa? wzmacniaj?co na aktywno?? insuliny. Pierwszy zwi?zany jest z metabolizmem glukozy w tkance mi??niowej i polega na tym, ?e dana substancja zwi?ksza poziom metabolit?w glukozy, kt?re zmieniaj? w?a?ciwo?ci b?ony kom?rkowej kom?rek mi??niowych i czyni? j?, przepuszczaln? dla aminokwas?w i kreatyny. Drugi, zwi?zany z mechanizmem receptorowym, polega na bezpo?redniej stymulacji kom?rek trzustkowych do wzmo?onej produkcji i zwi?kszonego wydzielania insuliny. Trzeci wi??e si? z metabolizmem samych kom?rek trzustkowych i polega na tym, ?e dana substancja usprawnia metabolizm kom?rek trzustkowych, regeneruje je i u?atwia im produkcj? insuliny. Najskuteczniejszymi aktywatorami insuliny okaza?y si? zwi?zki organicznej siarki. W przeciwie?stwie do glukozy, kt?ra r?wnie? jest aktywatorem insulinowym, a kt?ra, podawana w wysokich dawkach, po pewnym czasie niszczy kom?rki trzustkowe, zwi?zki organicznej siarki kom?rki te regeneruj?. Na trzustk? nie dzia?aj? poprzez receptory glukozowe, ale sulfonylowe, co znacznie skuteczniej stymuluje sekrecj? insuliny. Glukoza ma jeszcze t? wad?, ?e w wysokich dawkach prowadzi do tzw. insulinooporno?ci, czyli zmiany wra?liwo?ci tkanek na insulin?, objawiaj?cej si? spadkiem wra?liwo?ci tkanki mi??niowej, przy jednoczesnym wzro?cie wra?liwo?ci tkanki t?uszczowej. Zwi?zki organicznej siarki znosz? insulinooporno??, czyli zmieniaj? proporcje wra?liwo?ci tkanek na insulin? w kierunku odwrotnym - zwi?kszaj? mi??niowej, a zmniejszaj? t?uszczowej. Jeden ze zwi?zk?w organicznej siarki - kwas R-alfa liponowy R-ALA - okaza? si? absolutnie wyj?tkowy. A to dlatego, ?e nie tylko stymuluje sekrecj? insuliny poprzez bezpo?redni wp?yw na kom?rki trzustkowe, jak inne zwi?zki siarkowe, ale jednocze?nie wp?ywa na metabolizm kom?rek trzustkowych i kom?rek mi??niowych. R-ALA jest najwa?niejszym sk?adnikiem kompleksu enzymatycznego dehydrogenazy pirogronianowej, dzi?ki czemu usprawnia metabolizm kom?rek trzustkowych, czyli u?atwia im produkcj? insuliny i regeneracj?. W tkance mi??niowej, wzrost aktywno?ci dehydrogenazy pirogronianowej pod wp?ywem R-ALA prowadzi do wzrostu poziomu metabolit?w glukozy, zwi?kszaj?cych przepuszczalno?? b?ony kom?rkowej kom?rek mi??niowych dla aminokwas?w i kreatyny. Poniewa? dehydrogenaza pirogronianowa jest jednym z najwa?niejszych kompleks?w enzymatycznych metabolizmu tlenowego, R-ALA w wyra?ny spos?b u?atwia rozw?j og?lnej wydolno?ci tlenowej. R-ALA jest r?wnie? jednym z najsilniejszych, znanych nauce antyoksydant?w, ?ci?le wsp??pracuj?cym z witamin? E w ochronie b?on biologicznych przed peroksydacj? lipid?w - niszczycielsk? aktywno?ci? wolnych rodnik?w. Poniewa? jeden z mechanizm?w katabolizmu wysi?kowego wi??e si? z peroksydacj? lipid?w b?on lizosom?w, R-ALA mo?e wspomaga? r?wnie? rozw?j zdolno?ci wysi?kowych, dzia?aj?c jako antykatabolik.
Preparat polecany osobom aktywnym fizycznie i sportowcom wyczynowym jako ?rodek u?atwiaj?cy rozw?j zdolno?ci wysi?kowych oraz masy, si?y i wytrzyma?o?ci mi??niowej.
Spos?b u?ycia: 1-2 kapsu?ki 3 razy dziennie w trakcie posi?k?w lub razem z kreatyn? w przypadku jej stosowania.
1 kapsu?ka zawiera 100 mg kwasu R-alpha liponowego.
Gdy obwód Twojego pasa przekracza 86 cm dla kobiet lub 102 cm dla mężczyzn musisz zrzucić zbędne kilogramy. Przy takiej otyłości często występuje zespół polimetaboliczny łączący w sobie hiperinsulinemę, nadciśnienie krwi, dyslipidemię, hiperurykemię, podwyższone stężenie fibrynogenu, zwiększenie aktywności inhibitora 1 aktywatora plazminogenu (PAI-1) i upośledzenie tolerancji glukozy. Przy takich zaburzeniach metabolicznych często pojawiają się wcześniejsze choroby układu krążenia i cukrzycy, choroby pęcherzyka żółciowego, choroby wieńcowej i nadciśnienia tętniczego. U kobiet w okresie pomenopauzalnym również pojawia się otyłość brzuszna, czego przyczyną jest ustanie produkcji żeńskich hormonów płciowych przez jajniki. Otyłość wisceralna pojawia się, gdy żyjesz w stresie, mało ćwiczysz, spożywasz w niekontrolowanej ilości tłuszcz, cukier, słodycze, ciastka i alkohol. Odżywiając się tak, przyczyniasz się do rozwoju miażdżycy, częściej występującej w otyłości brzusznej niż pośladkowo-udowej.
|